Η άποψη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΙΧΑΛΕΛΗ - ΠΗΓΗ: RealnewsΟ ιστορικός θρύλος λέει ότι μετά τη δίκη του από την Ιερά Εξέταση, και αφού δημοσίως είχε αποκηρύξει τη θεωρία του Κοπέρνικου ότι η
Γη κινείται γύρω από τον Ηλιο και όχι το αντίστροφο, ο Γαλιλαίος είπε χαμηλόφωνα: «Και όμως, κινείται» (Eppur si muove). Η φράση έμεινε παροιμιώδης, εκφράζοντας οτιδήποτε αντικρούει ή διαψεύδει δόγματα και βεβαιότητες. Και μία από τις πλέον ισχυρές σύγχρονες βεβαιότητες είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση σαφώς και δεν κινείται όταν υπάρχει πρόβλημα, αλλά αργεί να αντιδράσει. Αν ζούσε σήμερα ο Γαλιλαίος είναι σίγουρο ότι όχι μόνο θα ψέλλιζε, αλλά θα βροντοφώναζε το ίδιο, βλέποντας την ταχύτατη αντίδραση της Ε.Ε. στο τουρκολιβυκό μνημόνιο: και όμως, κινείται! Στη συγκεκριμένη περίπτωση προκύπτουν δύο ζητήματα:
– Το πρώτο είναι, αν η αντίδραση αυτή ήταν μια συγκυριακή αντίδραση της Ε.Ε., ή μια ανώδυνη αντίδραση, ή η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, ή -τέλος- αν πρόκειται για την αναλαμπή ενός «οργανισμού» που είναι στα… τελευταία του! Ολα αυτά για τη λειτουργία της Ε.Ε.
– Το δεύτερο και απείρως σημαντικότερο είναι η λειτουργία της Ελλάδας εντός του διεθνούς πλαισίου και των οργανισμών. Και αυτό είναι η ουσία, για να μην εξελιχθούμε σε γραφικούς μιλώντας και πάλι γι’ αυτούς που από τη μία -μόνο που δεν βγήκαν πανηγυρίζοντας στους δρόμους- υιοθέτησαν ασμένως τον πυρήνα της τουρκικής ρητορικής περισσότερο και από τις επίσημες εφημερίδες του Ερντογάν, ενώ από την άλλη σιώπησαν λες και ήταν απλή Τρίτη και Τετάρτη, μετά τη σύσσωμη αντίδραση της Ε.Ε., τον ορυμαγδό από Αίγυπτο και Ισραήλ και τη δυναμική ελληνική αντίδραση στον ΟΗΕ. Αυτοί, στην καλύτερη περίπτωση, είναι είτε εμμονικοί και ιδεοληπτικοί είτε οικοφοβικοί με δίπλωμα, άρα δεν έχεις τίποτα, ούτε να περιμένεις ούτε να ελπίζεις.
Η Ελλάδα προφανώς θα ήθελε να είχε αποφύγει, αλλά δεν μπορούσε να αποτρέψει μια διμερή συμφωνία ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, χωρίς άλλες νόμιμες και πραγματικές προεκτάσεις. Ομως, οι κινήσεις της χώρας μετά «το γεγονός» απέδειξαν ότι η πολυετής, σταθερή και επίμονη επένδυση στην οικοδόμηση σταθερών διπλωματικών σχέσεων και συμμαχιών ήταν η ορθή επιλογή. Και απέδωσε άμεσα καρπούς.
Αυτό δείχνει την οδό στην οποία θα πρέπει να κινηθούν η ελληνική διπλωματία και η στρατηγική σκέψη: περαιτέρω ενίσχυση σχέσεων και ενδυνάμωση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας.