Το Κεμπέκ «αξίζει» να γίνει «χώρα», διατράνωσε για ακόμη μια φορά χθες Δευτέρα ο ηγέτης παράταξης που τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας της γαλλόφωνης καναδικής επαρχίας, αφού αναδείχθηκε επικεφαλής της επόμενης κυβέρνησής
«Ο θαρραλέος αγώνας των γαλλόφωνων στην Αμερική για να διατηρήσουν τις πολιτισμικές διαφορές τους θα δικαιωθεί όταν αυτός ο λαός να αποκτήσει δική του χώρα και την αναγνώριση που θα του φέρει. Το αξίζει, το αξίζουμε όπως και οι άλλοι λαοί που έχουν τις δικές τους χώρες και τις δικές τους δημοκρατίες», τόνισε ο Πολ Σεντ-Πιερ Πλαμοντόν απευθυνόμενος σε συγκεντρωμένους υποστηρικτές του που πανηγύριζαν στο Μόντρεαλ. «Είναι ζήτημα επιβίωσης», πρόσθεσε ο ηγέτης του Parti Québécois (PQ), επαναβεβαιώνοντας πως σκοπεύει να οργανώσει νέο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία.
Ο 49χρονος δικηγόρος, γνωστός επίσης με το προσωνύμιο «PSPP» (ακρώνυμο του ονοματεπωνύμου του στα γαλλικά) είναι πλέον πρωθυπουργός εν αναμονή της επαρχίας 9 εκατομμυρίων κατοίκων.
Το PQ, που είχε να κυβερνήσει το Κεμπέκ από το 2014, έχει υποσχεθεί να οργανώσει νέο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, ωστόσο λέει πως θα περιμένει το τέλος της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, τον Ιανουάριο του 2029, ώστε ο διάλογος για το ζήτημα να μπορεί να διεξαχθεί σε «γαλήνια» ατμόσφαιρα.
Η διοργάνωση δημοψηφίσματος θα δώσει την «ευκαιρία να αποφασίσουμε οι ίδιοι. Είναι δημοκρατική χειρονομία. Δεν επαφίεται σε κανέναν άλλον πέρα από εμάς, ως λαό, να καθορίσουμε το εθνικό μας μέλλον», συνέχισε ο «PSPP», ενώ οπαδοί του στο ακροατήριο δημιουργούσαν ηχητικό υπόβαθρο με συνθήματα και τραγούδια υπέρ της ανεξαρτησίας.
Κυβέρνηση μειοψηφίας
Με περίπου 28% των ψήφων, σύμφωνα με τα σχεδόν οριστικά αποτελέσματα, δεν θα διαθέτει πάντως απόλυτη πλειοψηφία και κάλεσε άλλες παρατάξεις να συνεργαστούν με το PQ ώστε να εφαρμόσει το πρόγραμμά του και να υλοποιήσει την υπόσχεσή του να οργανώσει νέο δημοψήφισμα.
Η επιστροφή στην εξουσία του κόμματος των υποστηρικτών της ανεξαρτησίας σε μια από τις πλουσιότερες και πολυπληθέστερες επαρχίας του Καναδά χαρακτηρίζεται πολύ μεγάλη πρόκληση για τον πρωθυπουργό Κάρνι, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη πως η σύγκρουση για το εμπόριο οδεύει προς επίλυση, ενώ είναι αντιμέτωπος και με άλλες αποσχιστικές δυνάμεις, στην Αλμπέρτα.
Στην πλούσια σε πετρέλαιο επαρχία του δυτικού Καναδά θα διεξαχθεί τη 19η Οκτωβρίου ψηφοφορία που θα κρίνει αν θα οργανωθεί, ή όχι, δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία.
«Το να οικοδομήσουμε πιο ισχυρό Κεμπέκ είναι στην καρδιά της αποστολής μας να οικοδομήσουμε πιο ισχυρό Καναδά», τόνισε ο κ. Κάρνι μέσω X, διαβεβαιώνοντας πως «αδημονεί» να συνεργαστεί με τον νέο ηγέτη της επαρχίας «για να υποστηρίξουμε τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους στο Κεμπέκ που πλήττονται από τους τελωνειακούς δασμούς» των ΗΠΑ.
Αν γίνει όντως, το δημοψήφισμα που υπόσχεται το Parti Québécois θα είναι το τρίτο στην επαρχία, έπειτα από εκείνα του 1980 και του 1995. Στο πιο πρόσφατο, το στρατόπεδο του «ναι» στην ανεξαρτησία είχε ηττηθεί με μικρή διαφορά.
Το ζήτημα της ανεξαρτησίας διχάζει βαθιά το Κεμπέκ ανάμεσα στους οπαδούς της απόσχισης και αυτούς της συνομοσπονδίας. Αλλά η ιδέα της οργάνωσης νέου δημοψηφίσματος επιστρέφει για πρώτη φορά έπειτα από 30 χρόνια στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου.
Ο Φελίξ Μαρινό, 26 ετών, τονίζει πως τάσσεται «υπέρ του ναι (στην ανεξαρτησία) από πάντα».
«Έχουμε δικαίωμα να θέσουμε το ερώτημα (της απόσχισης από τον Καναδά) ως δημοκρατία. Για μένα, το να είσαι εναντίον του δημοψηφίσματος σημαίνει πως είσαι εναντίον της δημοκρατίας», κρίνει.
Απεναντίας, η Αλέξια Γκόμεζ, 19 ετών, που ψήφισε για πρώτη φορά, εναντιώνεται στην ιδέα της απόσχισης. «Αν το Κεμπέκ γινόταν ανεξάρτητο θα γινόμασταν ευάλωτοι από πολιτική, οικονομική, στρατιωτική σκοπιά», εξηγεί.
Παρότι το στρατόπεδο των οπαδών της ανεξαρτησίας δεν περιορίζεται στο PQ, το ποσοστό των κατοίκων της επαρχίας που δηλώνουν έτοιμοι να ψηφίσουν «ναι» στην ανεξαρτησία από τον Καναδά δεν φτάνει παρά το 31%, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση.
Η μοναρχία; «Μασκαράτα»
Άλλο ζήτημα το οποίο θα τροφοδοτήσει τη διένεξη με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση: ο «PSPP» υπόσχεται επίσης να «καταργήσει τη μοναρχία» στο Κεμπέκ, με άλλα λόγια να κόψει τους δεσμούς με τον αντιπρόσωπο του βρετανικού στέμματος στην επαρχία, ο ρόλος του οποίου, που συμπεριλαμβάνει την επικύρωση των νόμων της επαρχίας, είναι ωστόσο κατοχυρωμένος στο καναδικό Σύνταγμα.
Ο Καναδάς παραμένει μέλος Κοινοπολιτείας· αρχηγός του κράτους, κατά συνέπεια, δεν είναι παρά ο Κάρολος Γ΄.
Πρόκειται για «μασκαράτα που μας κοστίζει χρήμα», καταγγέλλει ο ηγέτης των υποστηρικτών της ανεξαρτησίας, ο οποίος διαβεβαιώνει πως θα αξιοποιούσε τα κεφάλαια αυτά για να μειώσει τον αριθμό των άστεγων.