Κάθε κρίση σε χώρα της Βαλκανικής Χερσονήσου εγκυμονεί κινδύνους για τις υπόλοιπες.Η άποψη του ΑΚΗ ΚΟΣΩΝΑ - ΠΗΓΗ: RealnewsΕίτε επειδή είναι στενά (αναγκαστικά ή μη) συνδεδεμένες είτε επειδή διέπονται από
νόμους τύπου «ντόμινο», με την κρίση να μεταδίδεται εύκολα και να επηρεάζει τον «διπλανό». Για την περίπτωση της Βοσνίας π.χ. δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση. Η χώρα περιήλθε σε καθεστώς ανεξαρτησίας (συμφωνίες Ντέιτον, 1995) μέσω αναγκαστικής συνύπαρξης ύστερα από τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία. Εχει τριεθνική προεδρία και διοίκηση (σερβική, κροατική, βοσνιο/μουσουλμανική) και συχνά φλερτάρει με κατάρρευση όταν ένα συστατικό εθνικό κομμάτι θεωρεί εαυτόν αδικημένο σε σχέση με τα άλλα.
Η Αλβανία συνδέεται άμεσα με το Κόσοβο (αλβανόφωνο), πρώην κομμάτι της Σερβίας που αποσχίστηκε με τις ευλογίες και τη βοήθεια των ΗΠΑ και της Γερμανίας (κυρίως) και πολλοί τις θεωρούν ως μία χώρα. Και οι δύο έχουν σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία, της οποίας ο πληθυσμός κατά 25% είναι αλβανόφωνος. Επίσης, η Βόρεια Μακεδονία συνορεύει με τη Βουλγαρία, που θεωρεί το κρατίδιο αυτό προέκτασή της και δεν του αναγνωρίζει ούτε καταγωγή ούτε γλώσσα. Η Σερβία πιέζεται από μεγάλες δυνάμεις να αποκηρύξει κάθε σχέση με τη Ρωσία, με αντάλλαγμα την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τη ρωσική επιρροή προσπαθεί να περιορίσει ακόμα και ακυρώνοντας εκλογές η Ρουμανία, μέλος της Ε.Ε., ενώ λίγο βορειότερα η, έχουσα σύνορα με την Ουκρανία, Μολδαβία προσπαθεί να αποφασίσει αν πρέπει να δεθεί περαιτέρω με τη Ρουμανία ή όχι. Βαλκάνια. Δεν είναι απλό.