Μπορεί να είναι αναπληρωματικός στη Μάντσεστερ Σίτι, όμως ο Ομάρ Μαρμούς απολαμβάνει μια εντελώς διαφορετική θέση στην εθνική ομάδα της Αιγύπτου και συγκεκριμένα, ενός απαραίτητου παίκτη, όπως ο Μοχάμεντ Σαλάχ, με
Γεννημένος στο Κάιρο, ο Μαρμούς άφησε την ομάδα του, Γουάντι Ντέγκλα και την πατρίδα του σε ηλικία 18 ετών, για να… κατακτήσει την Ευρώπη, αρχίζοντας από την Γερμανία. Αρχικά εντάχθηκε στην αναπληρωματική ομάδα της Βόλφσμπουργκ, πριν από τις θητείες του, στην Σεντ Πάουλι και στην Στουτγάρδη, ενώ στην συνέχεια «άνθισε» στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης μαζί με τον Ούγκο Εκιτίκε.
Κατά την διάρκεια αυτής της πορείας, τράβηξε την προσοχή της Καναδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, που ήταν πρόθυμη να εξασφαλίσει το ανερχόμενο ταλέντο του. Κι΄ αυτό, επειδή ο Μαρμούς κατέχει καναδική υπηκοότητα μέσω των γονιών του, οι οποίοι την απέκτησαν εργαζόμενοι για έξι χρόνια στην χώρα του σφενδάμου.
«Μετά από τρία ή τέσσερα χρόνια στην Γερμανία, η ομοσπονδία του Καναδά επικοινώνησε μαζί μου, ο προπονητής με κάλεσε προσωπικά», αφηγήθηκε στην εκπομπή Sahibat Al Saada, ο Μαρμούς και πρόσθεσε: «Αλλά όταν δέχθηκα το τηλεφώνημα, είχα πάρει την απόφασή μου: η εθνική μου ομάδα είναι η Αίγυπτος, βάζω την Αίγυπτο πάνω από όλα».
Στο Βανκούβερ εναντίον των New Zealand All Whites, ο 27χρονος επιθετικός αναμένεται να παίξει για 52η φορά με τους «Φαραώ», όπου αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα μαζί με τους επιθετικούς συμπαίκτες του, Μοχάμεντ Σαλάχ και Μαχμούντ Χασάν, με το «προσωνύμιο» «Τρεζεγκέ».
Αν και δεν σκόραρε εναντίον του Βελγίου (1-1) στον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026, ήταν μια συνεχή απειλή για τον Τιμπό Κουρτουά με τα γρήγορα τρεξίματα και τα δυνατά σουτ του, που είναι δύο από τα δυνατά του σημεία μαζί με τα φάουλ.
«Είναι μια ομάδα που αμύνεται και αντεπιτίθεται, και έχουν δύο φανταστικούς παίκτες, τον Σαλάχ και τον Μαρμούς, οι οποίοι είναι και οι δύο απίστευτα γρήγοροι», σημείωσε ο Ρούντι Γκαρσιά, ο Γάλλος προπονητής των «Κόκκινων Διαβόλων», μετά τον εναρκτήριο αγώνα.
Στα 27 του χρόνια, ο Μαρμούς αγωνίζεται στο πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο. «Θυμάμαι το πέναλτι του Ζινεντίν Ζιντάν «α λα Πανένκα» εναντίον της Ιταλίας στον τελικό του 2006 -και την αποβολή του-, τον Βραζιλιάνο Ρονάλντο και τον Ροναλντίνιο. Ήταν ο αγαπημένος μου. Μου άρεσε πολύ να τον βλέπω τόσο χαρούμενο, να παίζει απλώς με ένα χαμόγελο», θυμήθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του στην έκδοση του περιοδικού GQ για την Μέση Ανατολή.
Εναντίον της Νέας Ζηλανδίας, ο Μαρμούς με το Νο 22 στην πλάτη, θα έχει την ευκαιρία να πετύχει με τους συγχρόνους του αυτό που κανένας Αιγύπτιος δεν έχει καταφέρει ακόμα: να κερδίσει έναν αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Υπήρξε ο μοναδικός αγώνας της διοργάνωσης του 1934, που έπαιξε εναντίον της Ουγγαρίας και έχασε από την Αίγυπτο, την πρώτη αφρικανική ομάδα που συμμετείχε σε Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ ακολούθησαν μια ανεπιτυχής φάση ομίλων το 1990 (δύο ισοπαλίες, μία ήττα) και τέλος οι τρεις ήττες της ρωσικής διοργάνωσης του 2018. Το 2026, ο Μαρμούς «κουβαλά στους ώμους του» ένα μεγάλο μέρος των ελπίδων της πιο πυκνοκατοικημένης χώρας στον αραβικό κόσμο, με 108 εκατομμύρια κατοίκους.
Αυτή η… εθνική πίεση έρχεται σε έντονη αντίθεση με την κατάστασή του στη Μάντσεστερ Σίτι, όπου ο ευέλικτος επιθετικός, ικανός να παίξει ως επιθετικός, δεύτερος επιθετικός ή στην αριστερή πτέρυγα, είναι απλώς ένας πολυτελής αναπληρωματικός σε μια ομάδα γεμάτη αστέρια. Η πόρτα προς την ενδεκάδα είναι… μπλοκαρισμένη από τους Έρλινγκ Χάαλαντ, Ραγιάν Σερκί, Ζερεμί Ντοκού και Αντουάν Σεμένιο, αλλά ο Μαρμούς… αντέχει:
«Είναι δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα σε κάνει καλύτερο, γιατί ξέρεις ότι όταν είσαι στο γήπεδο, πρέπει να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Πρέπει να αποδίδεις, γιατί ο τύπος πίσω σου είναι εκεί, έτοιμος να πάρει την θέση σου».
Σημειώνεται, ότι εφέτος, ο Μαρμούς έχει πετύχει οκτώ γκολ και έχει δώσει τρεις ασίστ, σε 36 εμφανίσεις με την αγγλική ομάδα.