Η Μιμή Ντενίση μιλά για το δρώμενο που θα παρουσιάσει στο Μεσολόγγι, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Εξοδο του Μεσολογγίου, αλλά και για το ντοκιμαντέρ με θέμα τα
Λίγο πριν από τη μεγάλη εκδήλωση της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας και του σεβασμιότατου μητροπολίτη κ. Δαμασκηνού, που θα πραγματοποιηθεί στις 14 Μαΐου στο Μεσολόγγι με τίτλο «Εξοδος – Ο δρόμος προς την αθανασία», η Μιμή Ντενίση μιλά στη Realnews για την ιστορική επέτειο, το νέο ορατόριο, αλλά και για τη βαθύτερη ανάγκη επανασύνδεσης της νέας γενιάς με την ιστορία του τόπου.
Η καλλιτέχνις, που υπογράφει τα κείμενα, την αφήγηση και τη σκηνοθεσία της παράστασης με αφορμή τα 200 χρόνια από την Εξοδο του Μεσολογγίου, αναφέρεται στη σημασία της πρωτοβουλίας και στη συνεργασία της με τον συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη. «Πρόκειται για μια πρωτοβουλία της μητρόπολης και στη συνέχεια αποφασίσαμε με τον Ανδρέα Κατσιγιάννη να δημιουργήσουμε αυτό το σπουδαίο ορατόριο. Εκείνος με ενέπλεξε στα κείμενα», σημειώνει.
Η ίδια ευχαριστεί τον σεβασμιότατο μητροπολίτη κ. Δαμασκηνό και τον συνεργάτη της, με τον οποίο, όπως λέει, από το 2012-2013 και τη «Σμύρνη μου αγαπημένη» έως σήμερα έχει συμπορευτεί, παρουσιάζοντας σημαντικά έργα ιστορικού χαρακτήρα. «Ολοι στην Ελλάδα νομίζουμε ότι ξέρουμε την ιστορία, χωρίς πραγματικά να τη γνωρίζουμε σε βάθος. Βαριόμαστε να την εξερευνήσουμε», τονίζει.
Αναφερόμενη στο Μεσολόγγι, περιγράφει μια προσωπική ανακάλυψη. «Εγώ έχω σπουδάσει Νεοελληνική Ιστορία και παρ’ όλα αυτά, πριν ασχοληθώ τώρα, είχα περάσει μόνο από το Μεσολόγγι και είχα μια λάθος εικόνα. Νόμιζα ότι ήταν μια μικρή λιμνοθάλασσα. Οταν πήγα και είδα, συνειδητοποίησα τι διάβαζα στην Ιστορία».
Η ίδια στέκεται ιδιαίτερα στη δραματική διάσταση της Εξόδου. «Είναι πολύ δύσκολο να μπεις σε αυτό το γεγονός. Αν δεν είχε πέσει η ασιτία, ποτέ δεν θα είχε κατακτηθεί το Μεσολόγγι». Με ειλικρίνεια μιλά και για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη δουλειά της. «Μου λένε ότι είμαι καλή επιχειρηματίας στο θέατρο. Δεν είμαι, είμαι χάλια! Ομως, έχω ένα ιδιαίτερο προσόν: ακούω τη φωνή του κόσμου και από εκεί ξεκινώ».
Η γνωστή καλλιτέχνις προσθέτει: «Οταν πηγαίνω στο Μεσολόγγι και βλέπω τα παιδιά με τις παραδοσιακές φορεσιές να συμμετέχουν με ενθουσιασμό, όταν βλέπω 13.000 ανθρώπους να ταλαιπωρούνται για να φτάσουν στον Κήπο των Ηρώων, αλλά και όταν έχω δει ενάμισι εκατομμύριο θεατές στα έργα της “Σμύρνης”, καταλαβαίνω ότι κάτι σημαίνει αυτό».
Παράλληλα, ασκεί κριτική για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο πολιτισμός στη χώρα. «Οι ηγήτορες διαφόρων τομέων δεν αντιλαμβάνονται πού βρίσκεται ο λαός. Ο λαός έχει μεγαλύτερη επιθυμία να μάθει και να προσφέρει και η Ελλάδα -λυπάμαι που το λέω- είναι πολύ κάτω. Δεν εξάγει πολιτισμό, ενώ έχει πάρα πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Δεν έχει ασχοληθεί η πολιτεία με τον πολιτισμό, που είναι η βαριά μας βιομηχανία. Ο κόσμος το ξέρει, πώς να το πραγματώσει δεν ξέρει. Και γι’ αυτό όταν σου δίνεται η ευκαιρία από ένα κομμάτι που έχει δύναμη, όπως είναι η Εκκλησία, να πάρεις μέρος σε τέτοιες εκδηλώσεις, το κάνεις με όλη σου την καρδιά, όχι για να διαφημιστείς ούτε για να πάρεις χρήματα. Ετσι είμαστε εδώ όλοι μας. Επειτα από τον Μαρκόπουλο και το περίφημο έργο που είχε κάνει δεν έχει γραφτεί κάτι άλλο και το έργο του Κατσιγιάννη είναι πραγματικά σπουδαίο».
Για το Μεσολόγγι υπογραμμίζει τη μοναδικότητά του. «Δεν ανάγκασε κανείς τους Μεσολογγίτες να μείνουν, μπορούσαν να διαφύγουν από ξηράς. Ηθελαν και έμειναν, γνωρίζοντας ότι θα πεθάνουν και έφτασαν σε ένα σημείο που δεν το έχουμε ξανασυναντήσει στην ελληνική Ιστορία: στην ανθρωποφαγία. Είναι τρομερό όταν διαβάζεις κείμενα. Υπάρχει η αφήγηση ενός Σουλιώτη ο οποίος τρώει το μπούτι ενός που έχει πεθάνει. Οταν του λένε: “Πώς το κάνεις αυτό το πράγμα;”, τότε εκείνος απαντά ότι “το κάνω για την πατρίδα”. Για να επιζήσουν όσοι είναι ακόμα ζωντανοί, θυσιάζουν τους νεκρούς. Αυτό είναι κάτι μοναδικό στην Ιστορία», λέει η Μ. Ντενίση.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στη νέα γενιά. «Τα παιδιά θεωρούν την ιστορία ως κάτι βαρετό. Ομως, όταν τη δουν μέσα από εικόνα μπορεί να αλλάξει αυτό. Στη “Σμύρνη” έλαβα μηνύματα από παιδιά 15–20 ετών που συγκλονίστηκαν». Και συνεχίζει: «Οταν τη δουν στην οθόνη, μπορεί να παρακινηθούν και να ανοίξουν ένα βιβλίο μετά».
Η γνωστή καλλιτέχνις δίνει και μια συμβουλή για τους νέους: «Να έχουν μεγάλα όνειρα. Οταν έχεις μεγάλα όνειρα, θα πετύχεις έστω κάτι μέτριο. Αν έχεις μικρά, δεν πετυχαίνεις τίποτα».
Κλείνοντας, συνοψίζει τη φιλοσοφία της ζωής της: «Δρω με το σκεπτικό της μοναχικότητας και του Δον Κιχώτη. Επειδή βλέπω ότι δεν υπάρχουν ούτε σκέψη, σχέδιο, όραμα για την Ελλάδα, ούτε μηχανισμός, εδώ και πολλά χρόνια λέω: “δεν πειράζει, αρκούν οι δυνάμεις μου”. Και οι δυνάμεις μου είναι πολύ μεγάλες, γιατί με έχει αγαπήσει το κοινό. Αυτό το πίστευα από μικρή, δεν είναι το να έχεις μέσο, δεν είναι το να έχεις παντρευτεί έναν με λεφτά, δεν είναι το να “τα έχεις” με τον καναλάρχη. Η δύναμη είναι να σε θέλει και να σε αγαπάει ο κόσμος. Η δύναμη είναι ο κόσμος να λέει “ναι, αυτή έχει έναν στόχο για τη χώρα και εγώ θα είμαι παρών να τη βοηθήσω”. Ξεκινώ πάντα πατώντας στα δυο μου πόδια και λέγοντας ότι αυτό το θέμα το πιστεύω και πιστεύω ότι ένας αρκεί».
Παράλληλα, αποκαλύπτει τα νέα της projects: το αντιπολεμικό δραματικό σίριαλ «Madre», αλλά και το docudrama για τον λόρδο Ελγιν που βρίσκεται σε τελικό στάδιο και, όπως λέει, θα συμβάλει στη συζήτηση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Τέλος, αναφέρεται και στην κόρη της, Μαριτίνα Ντενίση, σημειώνοντας πως έχει επιλέξει έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο: «Η Μαριτίνα τελειώνει το master της πάνω στη διαχείριση κρίσεων και αυτά με τα οποία ασχολείται έχουν να κάνουν πιο πολύ με μάρκετινγκ και με διαφήμιση προϊόντων events. Δεν έχει σχέση με τη δική μου δουλειά, είναι ανεξάρτητη και καλά κάνει».
INFO
Στην εκδήλωση στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι, με ελεύθερη είσοδο, θα παρουσιαστεί το πρωτότυπο ορατόριο του Ανδρέα Κατσιγιάννη, σε κείμενα και σκηνοθεσία της Μιμής Ντενίση. Συμμετέχουν οι Αλκηστις Πρωτοψάλτη, Μάριος Φραγκούλης, Γιάννης Τσιμιτσέλης και Γιάννης Διονυσίου, καθώς και χορωδίες και τοπικοί πολιτιστικοί φορείς.